bewogen, maar ja, het ging ook allemaal zo snel.
dinsdag 27 oktober 2009
Hockey photos
Hier nog enkele foto's van het hockey zondag. Af en toe een beetje
bewogen, maar ja, het ging ook allemaal zo snel.
bewogen, maar ja, het ging ook allemaal zo snel.
zondag 25 oktober 2009
Ottawa 67's vs. Saginaw Spirit
Vandaag ben ik naar een hockeygame geweest, hier om de hoek, in het stadion van de Ottawa 67's. Een hockeygame bijwonen is sensationeel. Het begon al toen ik het stadion binnenkwam, waar het pikkedonker was, en de spelers onder begeleiding van volgspots en knallende muziek de baan op zoefden.
Een hockeygame bestaat uit 3 periods van 20 minuten, met daartussen een kwartiertje pauze. Dat is zuivere speeltijd: als het spel onderbroken wordt, wat aan de lopende band gebeurt, wordt de klok stilgezet. Bij wissels bijvoorbeeld, als de wisselspelers als azende beesten over de boarding het ijs op springen, terwijl een orgeltje of een trompettist een vrolijk deuntje speelt. Soms wordt er omgeroepen welke zitplaatsen een dvdspeler hebben gewonnen.
Intussen valt er genoeg te zien. Er zijn natuurlijk de cheerleaders, die met korte rokjes, glanzende haren en van die glitterbollen dansend het stadion rongdgaan, en er zijn mascottes: in kippenpak, een pak in de vorm van een puck en in wasbeerpak. De laatste vuurt met een soort handkanon broodjes het publiek in, die wanneer ze het dak raken uiteenspatten in een regen van brood, vlees en mosterd. In de pauze wordt iemand uit het publiek geblinddoekt het ijs opgebracht en moet dan de puckmascotte aan de andere kant van de baan zien te vinden terwijl het publiek aanwijzingen geeft door te joelen en te juichen.
Je kunt natuurlijk ook wat de eten of te drinken halen in de de ring buiten de arena, wat de meeste Canadezen doen. Deze ring staat volledig in het teken van frituurlucht. Doughnuts, allerhande gebraden vlees en zweet vormen een zure lucht te goor voor woorden, met de zon erop ziet de ruimte blauw van de walmen.
Maar ook op de baan gebeurt van alles. Binnen een paar minuten hadden we al een eerste official fight te pakken. Plotseling deden twee spelers hun handschoenen en helmen af, Rocky's Eye of the tiger werd opgezet en de spelers begonnen als bezetenen zo hard mogelijk met hun handen tegen het hoofd van de ander te slaan. De scheidsrechters deden een stapje terug, niet van plan dit spektakelstuk de onderbreken, en beide teams veerden op uit de dug-out, allen gespannen toekijkend. Pas toen de spelers elkaar meppend op de grond sleurden doken de referees er (letterlijk) op en kregen ze plots een penalty.
Het publiek vindt het prachtig. Een hockeyspeler mag namelijk zo'n beetje alles: ze duwen, stompen, slaan, haken met hun sticks, smakken tegen elkaar aan en beuken elkaar de boarding in. De jongens (van 21 tot 15 jaar) schaatsen fenomenaal, maar nog fenomenaler helpen ze elkaar bijna om zeep. Ik heb mijn ogen uitgekeken.
Aan het eind van de middag verlieten alle Romeinen voldaan hun Colosseum, na weer een mooie middag brood & spelen.
Uitslag: 5-2 voor de Spirits.
Een hockeygame bestaat uit 3 periods van 20 minuten, met daartussen een kwartiertje pauze. Dat is zuivere speeltijd: als het spel onderbroken wordt, wat aan de lopende band gebeurt, wordt de klok stilgezet. Bij wissels bijvoorbeeld, als de wisselspelers als azende beesten over de boarding het ijs op springen, terwijl een orgeltje of een trompettist een vrolijk deuntje speelt. Soms wordt er omgeroepen welke zitplaatsen een dvdspeler hebben gewonnen.
Intussen valt er genoeg te zien. Er zijn natuurlijk de cheerleaders, die met korte rokjes, glanzende haren en van die glitterbollen dansend het stadion rongdgaan, en er zijn mascottes: in kippenpak, een pak in de vorm van een puck en in wasbeerpak. De laatste vuurt met een soort handkanon broodjes het publiek in, die wanneer ze het dak raken uiteenspatten in een regen van brood, vlees en mosterd. In de pauze wordt iemand uit het publiek geblinddoekt het ijs opgebracht en moet dan de puckmascotte aan de andere kant van de baan zien te vinden terwijl het publiek aanwijzingen geeft door te joelen en te juichen.
Je kunt natuurlijk ook wat de eten of te drinken halen in de de ring buiten de arena, wat de meeste Canadezen doen. Deze ring staat volledig in het teken van frituurlucht. Doughnuts, allerhande gebraden vlees en zweet vormen een zure lucht te goor voor woorden, met de zon erop ziet de ruimte blauw van de walmen.
Maar ook op de baan gebeurt van alles. Binnen een paar minuten hadden we al een eerste official fight te pakken. Plotseling deden twee spelers hun handschoenen en helmen af, Rocky's Eye of the tiger werd opgezet en de spelers begonnen als bezetenen zo hard mogelijk met hun handen tegen het hoofd van de ander te slaan. De scheidsrechters deden een stapje terug, niet van plan dit spektakelstuk de onderbreken, en beide teams veerden op uit de dug-out, allen gespannen toekijkend. Pas toen de spelers elkaar meppend op de grond sleurden doken de referees er (letterlijk) op en kregen ze plots een penalty.
Het publiek vindt het prachtig. Een hockeyspeler mag namelijk zo'n beetje alles: ze duwen, stompen, slaan, haken met hun sticks, smakken tegen elkaar aan en beuken elkaar de boarding in. De jongens (van 21 tot 15 jaar) schaatsen fenomenaal, maar nog fenomenaler helpen ze elkaar bijna om zeep. Ik heb mijn ogen uitgekeken.
Aan het eind van de middag verlieten alle Romeinen voldaan hun Colosseum, na weer een mooie middag brood & spelen.
Uitslag: 5-2 voor de Spirits.
woensdag 21 oktober 2009
vrijdag 16 oktober 2009
donderdag 15 oktober 2009
Canoeing in Gatineau Park
Gisteren de laatste kanotrip van het seizoen gemaakt in het prachtige Gatineau Park, zo'n 30 kilometer ten noorden van Ottawa.
Een sfeerimpressie.
donderdag 1 oktober 2009
Up at the Mayfair theatre
Vanavond ben ik naar Up geweest, in het Mayfair theatertje op Bank street.
Dit blogbericht bestaat uit twee delen.
1: The Mayfair theatre (op Bank street, hier om de hoek)
2: Up
Na 5 minuten lopen van hier beland je in een vreselijk oud, jaren '30 bioscoopje, waar iedere avond een aantal oude films worden gedraaid. Het programma is onvoorspelbaar: er zijn themaweken, rond Halloween zijn er Halloweenfilms en een beetje blockbuster draait er met zo'n 3 maanden vertraging.
Na de krakkemikkige kassa voorbij te zijn komt de popcornwalm je tegemoet en loop je gelijk het enige zaaltje in. De bioscoopzaal is een oud theater, inclusief balkonnetjes, podium en een voordoek. Tijdens stille momenten hoor je de projector zoemen. En iedereen blijft zitten na afloop, pas na de aftiteling gaat het licht weer aan. Prachtig.
En dat voor slechts 5 dollars (dat is ongeveer 3 euro en 20 cent).
Up is de nieuwe film van Pixar (Toy Story, Finding Nemo) en is één van de mooiste films van het jaar. Of van de laatste jaren.
De film gaat over een oude man die zijn huis uitmoet, dit niet wil, en vervolgens een paar duizend ballonnen aan zijn dak bindt en wegvliegt. En dan met een kleine padvinder, pratende honden, een briljante slechterik en een gekke vogel. Ongelooflijk wat ze je als toeschouwer kunnen doen met een paar computerfiguurtjes.
Geweldig! Wat een sprookje. In Nederland vanaf volgende week, ga het zien!
Trouwens: Reageren mag!
Klik op (...) reacties
Selecteer Naam
En verstuur!
Abonneren op:
Posts (Atom)